Kopalnia soli w Kłodawie

Z zewnątrz budynki kopalni wyglądają całkiem normalnie ;)
W oddali widać szyb "Michał", który jest także na poniższym zdjęciu. Jest to najstarszy szyb w tej kopalni i można nim zjechać na głębokość 600 m pod ziemię. Obok niego jest także drugi szyb, "Barbara", który umożliwia zjazd 750 m w głąb ziemi. Obecnie prace wydobywcze soli są prowadzone na głębokości 750 m, a szyb zjazdowo - wydobywczy "Michał" jest udostępniany dla ruchu turystycznego.

 

 

Szyb do zjechania pod ziemię, to swego rodzaju "winda", nadzwyczaj prosta i niczym nie przypominająca windy obecnie nam znanej. Pędzi z szybkością 10 m/s. Pod stopami są kraty, ale i tak nie widać, co znajduje się pod nami, bo jest ciemno i niekomfortowo, a do tego wieje. Jak się okazało kaski potrzebne były nie tylko "tak na wszelki wypadek", ale też uchroniły przed błotem! Bowiem w czasie deszczu, zjeżdżając szybem, kapie nam na głowę... błoto. Lepiej więc decydując się na zwiedzanie kopalni w deszczowy dzień, nie zakładać niczego porządnego, bo ubrania i buty także ucierpią. Natomiast w samej kopalni raczej się nie ubrudzimy. Zapomniałam dodać, że w trakcie zjazdu szybem przeżywamy coś podobnego jak podczas startowania samolotu - zatykają nam się uszy przez zmianę ciśnienia! Po prawej stronie już zdjęcie zrobione na głębokości 600 m, jest tam całkiem przyjemnie, a na niektórych ścianach zrobione są nawet wzorki.

 

 

 Takimi wagonikami przewożone są bryłki soli, która ma nie tylko znany nam, biały kolor, ale także, na przykład, różowy. Sól wydobywana jest dwoma metodami: suchą i mokrą. Metoda sucha polega na ubieraniu poprzez odspajanie, często stosuje się w komorach materiały wybuchowe. Można wydobywać też sól poprzez natryskiwanie wyrobiska czystą wodą, doprowadzaną pod ciśnieniem. Woda z solą jest wtedy odprowadzana specjalnymi kanałami do rurociągu, a następnie podlega procesowi warzenia i odparowania.

 

 

 O tych wzorkach właśnie mowa. Tunele te udostępniane są zwiedzającym, jest tam nawet - rzekłabym - wysprzątane! W oddali tunelu widać czerwone i niebieskie światła, które tworzą miły dla oka widok.

 

W kopalni czasem wieje, momentami są dość silne przeciągi, a wszystko dlatego, że tunele muszą być wietrzone, tak, by nie doszło do zgromadzenia się szkodliwego gazu - metanu.

 

 

Największym zagrożeniem dla kopalni jest słodka woda, która może przesiąkać i rozpuszczać złoża, żłobić tunele, a w efekcie doprowadzić do zawalenia się kopalni.