Siła czasu

 

Źródło: pixabay.com

Ludzie ulubili sobie okołonoworoczne planowanie tego, co chcieliby zrobić, a wiedzą, że będzie ciężko Planują, że dokonają niemożliwego w nowym roku, po znalezieniu dobrej pracy czy miłości swojego życia. O ile dwie ostatnie nie wiadomo czy kiedykolwiek nastaną, o tyle upływ czasu w postaci kalendarzowego roku jest całkiem mierzalny. Nie byłam odmiennym przypadkiem, gdy pierwszego stycznia 2020 r. podjęłam jakże precyzyjną myśl: napiszę książkę i dokonam tego w 2020 roku!

Od tamtej pory upłynęło dużo czasu, zdecydowanie za dużo. Dzisiaj zrobiło mi się głupio, że nie poczyniłam żadnych czynności i wnet wymyśliłam spis treści oraz tytuł.

Małość i słabość człowieka jest zatrważająca. Marzenia o własnej opasłej lekturze same się nie urzeczywistnią. Pomyślałam, że skoro osiem lat temu miłość zmotywowała mnie do czynów, tym razem nie będzie inaczej! 

Dzieci widzą więcej

 

Foto: pixabay

Przypominając sobie dwunastoletnią siebie jestem pod wrażeniem tego, ile w tak małej istocie mieściło się uczuć i emocji. Odnoszę wrażenie, że świat, w jakim żyję, przyczynia się do zobojętniania wrażeń. Oby jedynym naszym uniesieniem nie pozostało uniesienie brwi.

Dlaczego dzieci widzą więcej? Powód jest jeden: wrażliwość. Wydaje mi się, że wraz z wiekiem zatracamy w sobie wrażliwość. 

Co sprawiło, że przypomniałam sobie wiek wczesnonastoletni? To właśnie wtedy wydarzyło się coś, co wyryło we mnie niezniszczalny ślad. W wieku 12 lat byłam dziewczynką drobną, wstydliwą, wrażliwą, skromną, a jednocześnie taką, która już trochę przeszła w życiu złych zdarzeń. Do dziś nie wiem, dlaczego akurat mnie tamtego wieczoru przydarzylo się coś niezwykłego. Niczym na to nie zasłużyłam, ale właśnie w tym tkwi sekret - objawiać się małym.